پارچه‌های آستری بخشی از ساختار داخلی لباس هستند؛ متریالی که دیده نمی‌شود، اما کیفیت نهایی دوخت را شکل می‌دهد. آستر مناسب باید در هماهنگی کامل با پارچه اصلی انتخاب شود؛ چه برای ایجاد حرکت روان و راحتی، و چه برای تقویت فرم و ایستایی لباس.

در تار و پود، آسترها در دو گروه اصلی انتخاب می‌شوند:
آسترهای سبک و لطیف که با لغزندگی کنترل‌شده و تنفس‌پذیری مناسب حرکت لباس را روان‌تر می‌کنند، و آسترهای ضخیم‌تر و ساختارمند که علاوه بر پوشش داخلی، به افزایش ایستایی، کنترل فرم و دوام لباس کمک می‌کنند.

کیفیت الیاف، یکنواختی سطح، وزن مناسب و سازگاری با پارچه رویی از معیارهای اصلی انتخاب در این گروه است. آستر خوب باید بدون ایجاد حجم ناخواسته، ساختار داخلی لباس را منظم نگه دارد و در استفاده طولانی‌مدت کیفیت خود را حفظ کند.

این پارچه‌ها در کت، مانتو، پالتو، لباس‌های رسمی و طراحی‌هایی که به جزئیات ساختاری و کیفیت درونی دوخت اهمیت می‌دهند، کاربرد دارند.

انتخاب آستر مناسب، بخشی از طراحی دقیق است؛
جایی که کیفیت، پیش از دیده شدن معنا پیدا می‌کند.