پارچههای تریکو با ساختار حلقهای و بافت کشباف شناخته میشوند؛ ساختاری که به پارچه انعطاف، نرمی و آزادی حرکت میدهد. این نوع بافت باعث میشود پارچه در عین سبکی، روی بدن خوشفرم بنشیند و حرکت طبیعی ایجاد کند.
در تار و پود، پارچههای تریکو بر اساس کیفیت نخ، یکنواختی سطح، میزان کشسانی کنترلشده و بازگشتپذیری بافت انتخاب میشوند. تریکوی خوب باید در عین انعطاف، پس از کشش به فرم اولیه بازگردد و در استفاده مداوم، دچار افتادگی یا تغییر شکل نشود.
این پارچه مناسب طراحیهایی است که به راحتی، حرکت و فرم نرم اهمیت میدهند؛
از لباسهای روزمره با کیفیت بالا تا دوختهایی که سیلوئت روان و بدون سختی دارند.
انتخاب تریکو، انتخاب متریالی است که راحتی آن در کنار کیفیت معنا پیدا میکند.